لغت نامه دهخدا
گه مال کردن. [ گ ُه ْ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) به گه آلودن. || نیک نشستن. پاکیزه نکردن. پلیدی نیک نزدودن.
گه مال کردن. [ گ ُه ْ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) به گه آلودن. || نیک نشستن. پاکیزه نکردن. پلیدی نیک نزدودن.
( مصدر ) ۱ - به گه آلودن چیزی را. ۲ - خوب نشستن چیزی را خوب پاکیزه و تمیز نکردن.