ابن عاشر ابوالعباس احمدعمر بن محمد

[ویکی فقه] اِبْن ِ عاشِر، ابوالعباس احمد عمر بن محمد، صوفی و زاهد مغربی (د ۷۶۵ق /۱۳۶۴م ) است.
اصلش از اندلس بود و در ناحیه شمینه زاده شد و در همان جا پرورش یافت. سپس به «جزیره الخضراء» رفت و به تعلیم قرآن پرداخت، اما در کشاکش با مسیحیان، جزیره به محاصره افتاد، و چون آنجا را در حال سقوط دید عازم سفر حج شد و پس از آن به فاس رفت. اقامت او در آن شهر دیری نپایید و از آن جا به مکناسه و سپس به سَلا رفت. در سلا به رباط الفتح فرود آمد و در زاویه شیخ ابوعبدالله یابوری (یا بالوری ) اقامت گزید.
ابن قاضی مکناسی، احمد، درة الحجال فی اسماء الرجال، به کوشش محمد الاحمدی ابوالنور، ج۱، ص۱۴۸-۱۴۹، قاهره / تونس، ۱۳۹۰ق /۱۹۷۰م.
ابن عاشر در تمسک به سنت در حد کمال بود.
ابن قنفذ، احمد، الوفیات، به کوشش عادل نویهض، ج۱، ص۳۶۶، بیروت، ۱۳۹۰ق /۱۹۷۱م.
ابن عاشر را به سبب زندگی زاهدانه اش یکی از دو تن اشخاص بسیار برجسته روزگار خود
بابا تنبکتی، احمد، «نیل الابتهاج »، در حاشیه الدیباج المذهب ابن فرحون، ج۱، ص۷۰، قاهره، ۱۳۵۱ق /۱۹۳۲م.
...