لغت نامه دهخدا
سغز. [ س َغ ْ غ ِ ] ( اِ ) چیزی است بهتر از مصطکی و چاویدن یعنی خائیدن آن مقوی هاضمه و جاذب رطوبات دماغیه ودر اصفهان قندرون گویند و عربی آن علک البطم از آنکه صمغ درخت بطم است و خشک آن را فلفون گویند و بُطُم حبةالخضرا یا درخت آن است. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ).