لغت نامه دهخدا جرامین. [ ] ( اِ ) چراگاه علف باشد. ( فرهنگ اسدی ): بماندم اینجا بیچاره راه گم کرده نه آب با من یک شربه نه جرامینا.بهرامی ( از حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ).رجوع به چرامین و خرامین شود.
