لغت نامه دهخدا
اشنوسه. [ اِ س َ / س ِ ] ( اِ ) هوایی را گویند که با صدا و حرکت سر از دماغ برآید و آنرا بعربی عطسه خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( مؤیدالفضلا ). هوایی که از دماغ برآید، و آنرا عطسه گویند. ( انجمن آرا ). عطسه. ( غیاث ) ( رشیدی ) ( فرهنگ ضیاء ) ( سروری ) ( شعوری ). هوایی که با شدت و صدا از دماغ بیرون آید و نام عربیش عطسه است. ( فرهنگ نظام ). شنوسه، در تداول مردم دیههای کرمان:
دماغ خشک او اشنوسه تر
چو آرد گوش گردون را کند کر.
ابوالخیر ( از رشیدی و فرهنگ نظام، و ابوالخطیر از سروری و شعوری ).
