لغت نامه دهخدا
گیاه خوری. [ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) گیاه خواری یا علفخواری. عمل گیاه خور. || عمل شخصی که پیروی از اصل گیاهخواری می کند. گیاه خواری. نبات خواری.
گیاه خوری. [ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) گیاه خواری یا علفخواری. عمل گیاه خور. || عمل شخصی که پیروی از اصل گیاهخواری می کند. گیاه خواری. نبات خواری.
گیاه خواری یا علف خواری. عمل گیاه خور.