لغت نامه دهخدا
چراغپایه بازی. [ چ َ / چ ِ ی َ / ی ِ ] ( حامص مرکب ) ایستادن بُز روی دو پای خود در نتیجه تعلیم و بازی کردن. ایستادن بعضی حیوانات روی دو پا و بازی درآوردن: آن خداونده بز مرد خسیسی است از بهر شکم آن بزک را چگونه چراغپایه بازی آموخته است. ( کتاب معارف بهاء ولد چ فروزانفر ص 182 و 472 ).
