لغت نامه دهخدا
چانه بیجا زدن. [ ن َ / ن ِ ی ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) سخن بیهوده گفتن. حرف مفت زدن. پرگوئی و پرچانگی کردن:
واعظاین سنت تحت الحنکت دانی چیست ؟
چانه بندیست که پر چانه بیجا نزنی.تأثیر ( از آنندراج ).|| اصرار بیهوده کردن. ابرام بیفایده کردن.
