لغت نامه دهخدا
نمیمت. [ ن َ می م َ ] ( ع اِمص ) نمیمة. ( فرهنگ فارسی معین ). سخن چینی. غمازی. نمامی. رجوع به نمیمة شود.
نمیمة. [ ن َ م َ ] ( ع مص ) نَم. نمیم. ( اقرب الموارد ). سخن چینی کردن. ( زوزنی ). || ( اِمص ) سخن چینی. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). ج، نمیم، نمائم. || ( اِ ) آواز ترکش. ( منتهی الارب ). || آواز کتابت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || آواز کلام نرم. ( منتهی الارب ). وسواس همس الکلام. || حرکت. نمیم. ( اقرب الموارد ).