کبریت فروش

کبریت فروش. [ ِک ف ُ ] ( نف مرکب ) آنکه کبریت فروشد. فروشنده کبریت.

فروشنده کبریت

💡 در ۱۷ فوریه ۱۹۱۷، تزار نیکلای دوم، آخرین امپراتور روسیه، مجبور شد که امضای کناره گیری خود و پایان امپراتوری روسیه و خاندان رومانوف ها را امضا کند. دولت موقت جدید تصمیم به ادامه جنگ گرفت و این به معنای هزینه بیشتر برای ارتش روسیه بود. برای افزایش درآمدهای بودجه، یک انحصار دولتی در زمینه فروش شکر، چای، کبریت، تنباکو و سایر محصولات مصرفی ایجاد شد. هنوز چاپخانه منبع اصلی درآمدها بود. این یک دوره همراه با تورم اقتصادی بالا بود. بلشویک ها در ۲۴ اکتبر ۱۹۱۷، دولت موقت را سرنگون کردند و متعاقباً دولت روسیه شوروی را جایگزین کردند.

💡 در سال ۱۳۱۰ مصوب ۱۹ اسفند قانون انحصارات که شامل قند، شکر و کبریت می‌شد، تولیدکنندگان را مجاب به فروش محصول خود به دولت می‌کرد و دولت تنها بانی رسمی واردات، خرید و فروش این اقلام در کشور بود. عواید این انحصار صرف بودجه «صحیه عمومی» می‌شد. پس از اجرای این قانون در سال ۱۳۱۲ کبریت‌ها با برچسب تفتیش انحصار وارد بازار شد که پس از آن به بازرسی انحصار تغییر یافت در دوران انحصارات حق چاپ لیبل تنها در اختیار دولت بود و این لیبل‌ها با عناوین اشاره شده با قیمت ۲ شاهی ارائه می‌شد. که این برچسب‌ها در چاپخانه مجلسی شورای ملی به چاپ می‌رسیدند.