نامله

( ناملة ) ناملة. [ م ِ ل َ ] ( ع ص ) تأنیث نامل است. ( ازالمنجد ). زن سخن چین. نمامة. رجوع به نامل شود. || راه پاسپرده بسیار مسلوک. ( منتهی الارب ).
نأملة. [ ن َءْ م َ ل َ ] ( ع مص ) رفتارِ بندی و رفتن آن. ( منتهی الارب ). رفتن مردی که مقید و دربند است یا رفتن به شیوه کسی که دربند است: نأمل المقید نأملة؛ مشی، و یقال: نأمل الرجل؛ اذا مشی مشیة المقید. ( از اقرب الموارد ).