لغت نامه دهخدا
( منسفة ) منسفة. [م ِ س َ ف َ ] ( ع اِ ) آلت برکندن بنا. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || چک و آن چوبی باشد پنج شاخه که خرمن کوفته را بدان می گردانند و آلت علف افکندن و چیزی است که خرمن کوفته را بدان بر باد دهند. ( غیاث ) ( آنندراج ). رجوع به مِنسَف شود. || غربال. ( اقرب الموارد ).