لغت نامه دهخدا
منتقف. [م ُ ت َ ق ِ ] ( ع ص ) آنکه می کفاند حنظل را. || آنکه بیرون می آورد چیزی را. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انتقاف شود.
منتقف. [م ُ ت َ ق ِ ] ( ع ص ) آنکه می کفاند حنظل را. || آنکه بیرون می آورد چیزی را. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انتقاف شود.