منتقر

منتقر. [ م ُ ت َ ق ِ ] ( ع ص ) بازکاونده از چیزی. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || برگزیننده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || خواننده بعض را از قوم. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه دعوت می کند و می خواند بعضی از قوم را. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || آنکه می کند و کنداگری می کند چوب را. ( ناظم الاطباء ) ( ازمنتهی الارب ). رجوع به انتقار شود. || منتقرالعین؛ آنکه چشم وی در مغاک فرورفته باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).