مهتبد
لغت نامه دهخدا
مهتبد. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) آنکه حنظل را می چیند و آن را می شکند و دانه آن را برمی آورد. و آنکه تر می نهد آن را تا تلخی آن بیرون رود. ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به اهتباد شود.
مهتبد. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) آنکه حنظل را می چیند و آن را می شکند و دانه آن را برمی آورد. و آنکه تر می نهد آن را تا تلخی آن بیرون رود. ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به اهتباد شود.