منتعف

منتعف. [ م ُ ت َ ع َ ] ( ع اِ ) حد میان زمین درشت و نرم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
منتعف. [ م ُ ت َ ع ِ ] ( ع ِص ) سوار آشکارگردنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سوار آشکار و روشناس. ( ناظم الاطباء ). || بلندبرآینده بر نعف. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). برآمده بر جای بلند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انتعاف شود.