لغت نامه دهخدا
ممتخر. [ م ُ ت َ خ ِ ] ( ع ص ) برگزیننده از چیزی نیکو. ( آنندراج ). آنکه برمی گزیند از هر چیزی خوبتر و بهتر آن را. ( ناظم الاطباء ). || برآورنده مغز از استخوان. ( آنندراج ). آنکه مغز از استخوان بیرون می آورد. ( ناظم الاطباء ). || اسب و شتر برابر ایستنده باد برای راحت گرفتن. ( آنندراج ). اسبی که در برابر باد می ایستد تا راحت گیرد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به امتخار شود.