ملتعن
مترادفها
لعنتشده، نفرینشده
متضادها
ستوده، مبارک
لغت نامه دهخدا
ملتعن. [ م ُ ت َ ع ِ ] ( ع ص ) لعنت کننده بر یکدیگر. ( ناظم الاطباء ) ( ازمنتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || آنکه انصاف می دهد در دعای بر خود. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به التعان شود.