التعان

لغت نامه دهخدا

التعان. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) لعنت کردن بر خود. ( اقرب الموارد ). بر یکدیگر لعنت خواندن. ( منتهی الارب ). || انصاف کردن در دعا بر خود. ( منتهی الارب ) ( لسان العرب از اقرب الموارد ).