لغت نامه دهخدا
ملتثم. [ م ُ ت َ ث َ ] ( ع اِ ) جای بوسه. ( غیاث ) ( آنندراج ). جای بوسیده شده. ( ناظم الاطباء ). || ( ص ) بوسیده شده. ( غیاث ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به التثام شود.
ملتثم. [ م ُ ت َ ث ِ ] ( ع ص ) بوسنده. ( غیاث ) ( آنندراج ). || آنکه دهان وی با نقاب و یا دهان بند بسته شده باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به التثام شود.