التثام
لغت نامه دهخدا
التثام. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) دهان بند نهادن. ( منتهی الارب ). دهان بند کردن. ( مؤید الفضلاء ). دهان بند بربستن. ( تاج المصادر بیهقی ). لگام بربستن. || بوسه دادن بر چیزی. مأخوذ از لثم است که بمعنی بوسه دادنست. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).
فرهنگ معین
(اِ تِ ) [ ع. ] (مص ل. ) دهان بند بستن، لثام بستن.
فرهنگ عمید
۱. دهان بند بستن.
۲. بوسه دادن، بوسیدن.
ویکی واژه
دهان بند بستن، لثام بستن.