لغت نامه دهخدا
مقاثب. [ م َ ث ِ ] ( ع اِ ) بخششها و عطایا. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). عطایا، گویند مفرد ندارد و گویند مفرد آن مَقثَب است. ( از اقرب الموارد ): جمیع مقانب را مستغرق مقاثب کرده و منتهای بی منتهایی از جود بر جودجیود جنود لازم آورده. ( دره نادره چ شهیدی ص 489 ).