لغت نامه دهخدا
مغلمی. [ م ُ ل ِ ]( حامص ) مأخوذ از تازی، شهوت برخلاف طبیعت که در پسران باشد. ( ناظم الاطباء ). شهوت غیرطبیعی نسبت به پسران. ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به مغلم و اغلام شود.
مغلمی. [ م ُ ل ِ ]( حامص ) مأخوذ از تازی، شهوت برخلاف طبیعت که در پسران باشد. ( ناظم الاطباء ). شهوت غیرطبیعی نسبت به پسران. ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به مغلم و اغلام شود.