لغت نامه دهخدا
مغتهب. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) در تاریکی رونده و سیرکننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آن که در تاریکی می رود و سیر می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اغتهاب شود.
مغتهب. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) در تاریکی رونده و سیرکننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آن که در تاریکی می رود و سیر می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اغتهاب شود.