لغت نامه دهخدا
معتنک. [ م ُ ت َ ن ِ ] ( ع ص ) شتری که در ریگ بسته و سخت درآیدو بیرون آمدن از آن دشوار گردد. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اعتناک شود.
معتنک. [ م ُ ت َ ن ِ ] ( ع ص ) شتری که در ریگ بسته و سخت درآیدو بیرون آمدن از آن دشوار گردد. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اعتناک شود.