لغت نامه دهخدا
مطیطاء. [ م ُ طَ / م َ ] ( ع مص ) خرامیدن و دست اندازان رفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). تبختر و خرامانی و دست اندازان رفتن. ( ناظم الاطباء ). مطیطی [ م ُ طَ طا ]. رفتن با تبختر و دست اندازان. ( از محیطالمحیط ) ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟