لغت نامه دهخدا
مستنهر. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) آب رونده در زمین.( از منتهی الارب ). || فراخ شونده. || گیرنده زمین محکم برای جاری کردن نهر. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به استنهار شود.
مستنهر. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) آب رونده در زمین.( از منتهی الارب ). || فراخ شونده. || گیرنده زمین محکم برای جاری کردن نهر. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به استنهار شود.