لغت نامه دهخدا
مستذمی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) مستذم. نعت فاعلی از استذماء. آنکه به دنبال مال دیگری میرود و آن را می ستاند. ( اقرب الموارد ). رجوع به استذماء شود.
مستذمی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) مستذم. نعت فاعلی از استذماء. آنکه به دنبال مال دیگری میرود و آن را می ستاند. ( اقرب الموارد ). رجوع به استذماء شود.