قمعاء
لغت نامه دهخدا
قمعاء. [ ق َ ] ( ع ص ) مؤنث اقمع بمعنی اسب که یکی از دو زانوی آن ورم کرده باشد. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
قمعاء. [ ق َ ] ( ع ص ) مؤنث اقمع بمعنی اسب که یکی از دو زانوی آن ورم کرده باشد. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).