لغت نامه دهخدا
قحاف. [ ق ِ ]( ع اِ ) کاسه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). در مثل گویند: الیوم قحاف و غداً نقاف؛ ای الشرب بالقحاف؛ یعنی امروز شراب نوشی و فردا سرشکستگی. ( منتهی الارب ). || ( مص ) سخت نوشیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
قحاف. [ ق ُ ] ( ع ص ) برنده همه چیز. گویند:سیل قحاف؛ توجبه که همه را برد. ( از منتهی الارب ).
