عبدالله بن احمد عذری بشیشی

[ویکی فقه] بِشْبیشی، عبدالله بن احمد عُذری ۷۶۲-۸۲۰ق /۱۳۶۱-۱۴۱۷م، ادیب و کاتب شافعی می باشد.
بغدادی و کحاله او را بشیشی خوانده اند که ظاهراً تصحیف است. ابن عماد نیز به اشتباه او را بشیتی (منسوب به روستایی در فلسطین ) دانسته است. وی در بشبیش (روستایی در مصر) به دنیا آمد. سخاوی و غزی نسبت قاهری نیز به او داده اند. لقب او را بیش تر جمال الدین دانسته اند، اما کمال الدین نیز بارها ذکر شده است.
تحصیلات
از زندگی وی همین را می دانیم که نزد سراج الدین عمر ابن ملقن (همین مقاله) و شمس الدین غماری نحو، لغت و فقه فرا گرفت و از راه وراقی روزگار می گذرانید. وی خطی خوش داشت و نسخه های بسیاری استنساخ کرد. علاوه بر این، وی با مقریزی د۸۴۵ق /۱۴۴۱م دوست بود و مدتی به نیابت از وی، به کار حسبه مشغول شد. سرانجام، وی به اسکندریه رفت و در آن جا درگذشت.
آثار وی
۱. اخبار قضاة مصر، یا قضاة مصر. ۲. شواهد العربیة. ۳. جامع التعریب، که فؤاد سید تاریخ کتابت آن را ۷۳۲ق دانسته است، اما با توجه به تاریخ تولد مؤلف، صحیح به نظر نمی آید. فولرس به استناد برگی که از کتاب افتاده، آن را التذییل و التکمیل لما استعمل منه اللفظ الدخیل نامیده است احتمالاً همین کتاب است که در منابع کهن به این نام ها تکرار شده است: الالفاظ المعربة، معرب القرآن و جوامع التعریب.