دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بَلاّ، سیدی، ابومحمد عبدالله بن عزوز مراکشی (د ۱۲۰۴ق / ۱۷۹۰م )، نویسنده برجسته تونسی بود. اصل وی از سوس و نسبش قرشی عباسی بود. از آن جا که در زبان بربر واژه عبدالله، «بَلَّه » بَلاّ تلفظ می شود، توده مردم وی را «بلّه بن عزوز» می خواندند.
از دوران کودکی و جوانی او اطلاعی در دست نیست، جز اینکه گفته اند که از محضر ابوالعباس احمد حبیب لمطی استفاده کرده است. ابن عزوز ظاهراً به پینه دوزی اشتغال داشت. ولی چون از برخی قدرت های روحی برخوردار بود، مردم او را صاحب علوم ظاهر و باطن می دانسته و مناقب و کراماتی نیز به او نسبت داده اند.
سرانجام
گفته اند که در شب مرگ او امیر مراکش در خواب دید که ربع حصار مراکش واژگون شده است و فردای آن روز چون از مرگ بلاّ باخبر شد، بر جنازه او حاضر گشت. پیکر بلا را در خانه اش در محله باب اُیلان به خاک سپردند و مقبره او از آن پس زیارتگاه گروه کثیری از مردم شد. این مقبره در ۱۳۰۳ق مرمت و بازسازی شد.
آثار
کتاب هایی که از بلا بر جای مانده، این هاست: اثمد البصائر فی معرفه حکمه المظاهر، که نسخه ای از آن در کتابخانه الجزایر موجود است. اجوبه النورانیه، که نسخه آن نیز در همان کتابخانه محفوظ است. الامر الوافی و الترتیب الکافی فی السر الخافی، که در ۱۲ فصل تدوین شده است و در کتابخانه ابن یوسف در مراکش نگهداری می شود. ذهاب الکسوف و نفی الظلمات فی علم الطب و الطبائع و الحکمه، که در ۱۱۹۴ق در علم طب تدوین شده است و به صورت نسخه خطی در کتابخانه رباط موجود است. لباب الحکمه فی علم الحروف و نعم الاسماء الالهیه، که نسخه خطی آن نیز در کتابخانه رباط نگهداری می شود. تنبه التلمیذ المحتاج، که در آن کوشیده است تا میان شریعت، طریقت و حقیقت مشترکاتی بیابد و با برهان به مدعیان پاسخ دهد. تألیف این کتاب در ۱۱۸۸ق /۱۷۷۴م به پایان رسیده است و نسخه ای از آن در خزانه ابراهیم کتانی نگهداری می شود.
← آثار منسوب به بلا
...