لغت نامه دهخدا
عزوز حفصی. [ ع َزْ زو زِ ح َ ] ( اِخ ) عبدالعزیزبن احمدبن محمدبن ابی بکر حفصی هنتابی، مکنی به ابوفارس و مشهور به عزوز ( 761-837 هَ.ق. ). وی از بزرگان حفصی ها که از ملوک تونس بوده اند بشمار میرفت و بسال 796 هَ.ق. پس از درگذشت پدرش با وی بیعت شد، و دو شهر تلمسان و فاس را ضمیمه قلمرو خود کرد. ( از الاعلام زرکلی از الخلاصة النقیه و لقط الفرائد و الضوء اللامع ).
