دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ شاذان، ابوعلی حسن بن احمد بن ابراهیم بن حسن بن محمد ابن شاذان بزاز (۳۳۹- ۴۲۵ق /۹۵۰-۱۰۳۴م )، محدّث اشعری و حنفی بغدادی بود.
ابن شاذان همچون پدر و برادرش، عبدالله، به علم حدیث گرایش پیدا کرد و در نخستین گام، پدرش آموزش او را عهده دار شد،
ذهبی، محمد، ج۱۷، ص۴۱۶، سیر اعلام النبلاء، به کوشش شعیب ارنؤوط و محمد نعیم عرقسوسی، بیروت، ۱۹۸۳م.
او به زودی در بغداد محدّث و متکلّمی مشهور و مورد اطمینان در نقل حدیث شد و کسانی چون ابن رزقویه و ازهری و خطیب بغدادی او را ثقه و صدوق خوانده اند.
خطیب بغدادی، احمد، ج۷، ص۲۷۹، تاریخ بغداد، قاهره، ۱۳۴۹ق.
از جمله کسانی که از او حدیث آموخته اند، می توان ابوبکر احمد بن علی خطیب بغدادی، ابواسحاق ابراهیم بن علی شیرازی، ابوالمعالی محمد بن زید علوی، ابوالحسن صابی، محمد بن هلال صابی غَرس النّعمه و ابومحمد جعفر بن احمد سراج را نام برد.
سمعانی، عبدالکریم، ج۵، ص۳۹۴، الانساب، به کوشش عبدالرحمان بن یحیی المعلّمی، حیدرآباد دکن، ۱۹۶۶م.
...