ابن اشناس ابوعلی حسن بن محمد بزاز

[ویکی فقه] ابن اشناس محدث و فقیه شیعی در قرن چهارم و پجم بود.
اِبْن ِ اَشناس، ابوعلی حسن بن محمد بن اسماعیل بزاز (۳۵۹- ۴۳۹ق /۹۷۰- ۱۰۴۸م )، محدث و فقیه شیعی. تبار و چگونگی زندگی وی چندان روشن نیست.همین قدر می دانیم که وی از موالی بوده و به شخصی به نام جعفر متوکل وابستگی داشته و به همین جهت به متوکلی شهرت یافت است.
احمد خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۷، ص۴۲۵، قاهره، ۱۳۴۹ق /۱۹۳۰م.
(۱) علی ابن طاووس، الاقبال لصالح الاعمال، تهران، ۱۳۱۴ق / ۱۸۹۶م.(۲) رضا استادی، «ابن اشناس »، آینده، س ۵، شم ۱، فروردین - خرداد ۱۳۵۸ش.(۳) عبدالله افندی اصفهانی، ریاض العلماء، به کوشش محمود مرعشی و احمد حسینی، قم، ۱۴۰۱ق /۱۹۸۱م.(۴) ابوالفضل بیهقی، تاریخ، به کوشش علی اکبر فیاض، مشهد، ۱۳۵۰ش.(۵) محمد حر عاملی، امل الامل، به کوشش احمد حسینی، قم، ۱۳۶۲ش.(۶) احمد خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، قاهره، ۱۳۴۹ق /۱۹۳۰م.(۷) محمد طوسی، الخلاف، تهران، ۱۳۷۷ق.(۸) عبدالنبی کاظمی، تکملة الرجال، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف.(۹) محمدعلی موحد ابطحی اصفهانی، تهذیب المقال، نجف، ۱۳۹۰ق.(۱۰) محسن امین، الاعیان الشیعه.

💡 استاد امام گوید رَحِمَهُ اللّهُ که استاد ابوعلی را بخواب دیدم گفتم خدای با تو چه کرد گفت آمرزش را اینجا بس خطری نیست، کمترین کسی که اینجا آمد فلان کس بود، او را چندین عطا دادند، اندر خواب بر دلم برآمد که آن مرد را که او گفت کسی را بناحق کشته بود.

💡 از استاد ابوعلی شنیدم که گفت صابران فیروزی یافتند بعزّ هر دو سرای زیرا که از خدای معیّت یافتند چنانک گوید اِنَّ اللّهَ مَعَ الصّابِرینَ.

💡 رهبری این سازمان را از ابتدای تأسیس تا سال ۲۰۰۰ جرج حبش بر عهده داشت. پس از استعفای حبش در این سال ابوعلی مصطفی جانشین او شد و پس از کشته شدن ابوعلی مصطفی (مصطفی الزبری) دبیرکل این سازمان در سال ۲۰۰۱ در حملهٔ موشکی اسرائیل، احمد سعدات جانشین او شد.

💡 از استاد امام ابوعلی رَحِمَهُ اللّهُ شنیدم گفت شاگردی فرا استاد خویش گفت بنده داند که خدای از او راضی است گفت نه. شاگرد گفت داند استاد گفت چون داند گفت چون دل خویش را از خدای راضی یابم دانم که خدای از من راضی است گفت احسنت یا غلام.

💡 ابوعلی به‌طور ناشناس و پنهانی به طبابت در گرگان پرداخت تا اینکه آوازه وی در شهر پیچید و قابوس برای درمان خواهرزاده‌اش که عاشق دختری شده‌بود، ابوعلی را خواند.