محمد ابن شاذان

[ویکی فقه] اِبْن شاذان، محمد بن احمد بن علی بن حسن قمی (ح ۳۳۵- ح ۴۲۰ق /۹۴۶-۱۰۲۹م)، فقیه و محدث امامی می باشد.
پدر وی از محدثان بزرگ و به قولی شیخ امامیه در روزگار خود و مادرش خواهرزاده ابن قولویه، از مشایخ بزرگ امامیه بوده است از آنجا که ابن شاذان و پدرش، «قمی» خوانده شده اند و با بررسی مشایخ پدر وی و نیز خویشاوندی او با ابن قولویه چنین برمی آید که اصل این خانواده از قم بوده است. اطلاق نسبت « کوفی » به ابن شاذان نخستین بار در امل الا¸مل حر عاملی دیده شده و سپس به پیروی از آن در منابع بعدی آمده است.

💡 بيست و ششم: طول عمر اصحاب و انصار آن حضرت. چنانكه شيخ مفيد در (ارشاد) وفضل بن شاذان در (غيبت ) خود روايت كردند از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود:(عمر مى كند در سلطنت آن حضرت تا اينكه متولّد مى شود براى او، هزار پسر كه درايشان دخترى نيست.)

💡 سليمان يكى از ياران حضرت على، امام حسن و امام حسين - عليهم السلام - بوده و گوياپيامبر را ديده است و از اين رو از صحابه نيز محسوب مى شود. شيخ طوسى در كتابرجال خود به اين موارد تصريح كرده است وفضل بن شاذان او را از تابعين بزرگ و رؤ سا و زهّاد آنها معرّفى نموده است. (490)

💡 عن فضل بن شاذان، عن مولانا الرضا - عليه السلام - فى بيان علة العبادة

💡 اينان نيز (همچنانكه امام بزرگوارشان هميشه تحت نظر بود) هر كدام به گونه اى موردتعقيب و گرفتارى بودند. فضل بن شاذان را از نيشابور بيرون كردند. عبداللّه بنطاهر چنين كرد و سپس كتب او را تفتيش كرد و چون مطالب آن كتابها را - درباره توحيد و...به او گفتند قانع نشد و گفت مى خواهم عقيده سياسى او را نيز بدانم.