لغت نامه دهخدا
طاهی. ( ع ص ) گوشت پز. بریان ساز. || نان پز. || پزنده هر نوع خوراکی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). طباخ. آشپز. دیگ پز. ج، طهاة. ( مهذب الاسماء ).
طاهی. ( اِخ ) اسم سوره ای از قرآن. «طه » یا «طاها[ » سوره بیستم از قرآن ]:
تا خانه ای از فلک بود جوزا
تا سوره ای از نُبی بود طاهی.جمال الدین عبدالرزاق.رجوع به طاها و طه شود.