ضحاء
مترادفها
روشنایی، نیمروز، وقت ظهر
متضادها
تاریکی، ظلمت
لغت نامه دهخدا
ضحاء. [ ض ُ / ض َ ] ( ع اِ ) چاشت فراخ. ( بحر الجواهر ). چاشت فراخ یا وقتی که قریب نصف شدن رسد روز. و یقال: اقمت بالمکان حتی اضحیت. ( منتهی الارب ). چاشت بلند. ( منتخب اللغات ). چاشتگاه فراخ. ( مهذب الاسماء ). || طعام چاشت. ( منتهی الارب ) ( منتخب اللغات ).طعام که در چاشتگاه فراخ خورند. || خلیل گوید آفتاب را نیز گاهی ضحاء گویند. ( منتهی الارب ).
ضحاء. [ ض ُ ] ( ع مص ) به آفتاب درآمدن.
جمله سازی با ضحاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وقتی خورشید در مرحله ضحاء در آسمان قرار گرفت، نور گرم و ملایمی بر دشتهای پهناور تابید و تمام گلهای وحشی را از خواب بیدار کرد.
💡 مسافران در ساعت ضحاء تصمیم گرفتند برای استراحت زیر سایه درختان کهنسال در کنار رودخانه توقف کنند تا از گرمای شدید نیمروز در امان بمانند.
💡 منظره طلایی که در ساعت ضحاء بر فراز کوههای پوشیده از برف نمایان میشد، تصویری چنان زیبا بود که هر بینندهای را در خود مسحور میکرد.