چاشت فراخ
مترادفها
ناهار، وعده ظهر
لغت نامه دهخدا
چاشت فراخ. [ ف َ ] ( اِ مرکب ) نزدیک ظهر. ضُحاء؛ چاشت فراخ، یا وقتی که قریب نصف شدن رسد روز. ( منتهی الارب ). و رجوع به چاشتگاه فراخ شود.
فرهنگ فارسی
نزدیک ظهر. ضحائ. چاشت فراخ یا وقتیکه قریب نصف شدن رسد روز.
جمله سازی با چاشت فراخ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 درویش او را نام نه گر چاشت باشد شام نه وندر دلش آرام نه از مهر بر جانش رقم
💡 مُسلَّم کسی را بود روزهداشت که درماندهای را دهد نان چاشت
💡 به چاشت روزه خود را به باده کرد افطار حواله اش چو سفیهان به وقت شام نکرد
💡 پیرمردی ز کسانش به حضورم بگماشت خانه بی شمع و سیه پرده تاریکی چاشت
💡 همان به است که بر روزگار چاشت خوریم ز پیش آنکه خورد روزگار بر ما شام
💡 در مراسمهای سنتی و بزرگ، میزبانی با سخاوتمندی تمام، چاشت فراخی را برای مهمانان فراهم میکرد تا همه از طعم لذیذ غذاهای محلی و تازه لذت ببرند.
💡 پس از یک روز طولانی و پر از فعالیت در مزارع، کشاورزان دور هم جمع میشدند تا در کنار یک چاشت فراخ، از خستگی خود در بیایند.
💡 در آن روزهای قدیم، چاشت فراخ و پر از انواع میوهها و نانهای تازه، بخش مهمی از سنتهای خانوادگی در روستاهای دورافتاده محسوب میشد.