لغت نامه دهخدا
( شعوة ) شعوة. [ ش َع ْ وَ ] ( ع مص ) برپای خاستن موی بر اندام. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به شعو شود.
شعوة. [ ش َع ْ وَ ] ( ع اِ ) شمع برافروخته. ( دهار ).
( شعوة ) شعوة. [ ش َع ْ وَ ] ( ع مص ) برپای خاستن موی بر اندام. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به شعو شود.
شعوة. [ ش َع ْ وَ ] ( ع اِ ) شمع برافروخته. ( دهار ).
شمع بر افروخته