لغت نامه دهخدا
شانوان. [ ن َ ] ( اِ مرکب ) شاندان و غلاف شانه ومشط. ( ناظم الاطباء از اشتنگاس ). شانه دان. و شاید مصحف شاندان مخفف شانه دان باشد. رجوع به شاندان شود.
شانوان. [ ن َ ] ( اِ مرکب ) شاندان و غلاف شانه ومشط. ( ناظم الاطباء از اشتنگاس ). شانه دان. و شاید مصحف شاندان مخفف شانه دان باشد. رجوع به شاندان شود.
شاندان و غلاف شانه و مشط شانه دان