لغت نامه دهخدا
( سوغة ) سوغة. [ س َ غ َ ] ( ع اِ ) مؤنث سوغ. رجوع به سوغ شود.
سوغه. [ س َ غ َ / غ ِ ] ( اِ ) مرسومی که سپاهیان از علوفه و ماهیانه خود مر نویسندگان و مشرفان را دهند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ رشیدی ). مرسومی که غازیان از حصه خویش نویسندگان را دهند. ( شرفنامه منیری ).