لغت نامه دهخدا
دغمان. [ دُ ] ( ع ص ) سیاه چرده یا سیاه دفزک. ( منتهی الارب ). سیاه، و گویند سیاه با عظم و بزرگی.( از اقرب الموارد ). || ( اِخ ) از اعلام است، و آنرا به فتح اول نیز خوانند. ( از منتهی الارب ).
دغمان. [ دَ غ َ ] ( ع مص ) فراگرفتن کسی را گرمی و سردی. ( از ذیل اقرب الموارد از لسان ). دَغم. و رجوع به دغم شود.
