لغت نامه دهخدا
درخت ماری. [ دِ رَ ت ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) درخت زینتی از نوع کاتالپا با برگهای پهن بشکل دل خوشه های بزرگ، گلهای سفید و نیامهای باقلائی بزرگ. جنس های آن در آسیا مخصوصاً هندوستان و امریکای شمالی دیده میشود. ( از دائرةالمعارف فارسی ).
