درخت سنبه

لغت نامه دهخدا

درخت سنبه. [ دِ رَ سُم ْ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) مته. مثقب. پر ماه. ( ناظم الاطباء ). درخت سنب. رجوع به درخت سنب شود. || پرنده ای است سبزرنگ که با منقار درخت را سوراخ کند. ( برهان ). مرغی است که درخت را بسنبد یعنی سوراخ کند. دراسنب. داربرد. دارکوب. ( از آنندراج ). سرفة. ( مهذب الاسماء ). || نوعی از زنبور سیاه که چوب را سوراخ کند. ( برهان ) ( از شرفنامه ٔمنیری ). || منقار مرغان. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ معین

( ~ِ سُ بِ ) (اِمر. ) نک دارکوب.

فرهنگ عمید

= دارکوب

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - پرندهایست که با منقار درخت را سوراخ کند. دارکوب. ۲ - نوعی زنبور سیاه که چوب را سوراخ میکند.

ویکی واژه

نک دارکوب.

جمله سازی با درخت سنبه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 درخت سنبه به دلیل خواص دارویی منحصر به فرد خود، در طب سنتی بسیاری از مناطق گرمسیری برای درمان بیماری‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد.

💡 در جنگل‌های انبوه و گرم، درخت سنبه با برگ‌های سبز و پرپشت خود، سایه‌ای خنک برای حیوانات و مسافران عبور کننده از آن مسیر فراهم می‌کند.

💡 بسیاری از محلی‌ها معتقدند که روغن استخراج شده از میوه درخت سنبه، می‌تواند برای سلامت پوست و مو بسیار مفید و اثرگذار باشد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران