لغت نامه دهخدا
ذنابی. [ ذُ با ] ( ع اِ ) دنب طائر.دم مرغ. دنب خروس. و آن ِ هر مرغی. ( مهذب الاسماء ). || دمغزه. || سپس روندگان. || آب که از بینی شتر فرود آید. || هریک از چهار پر است در بال مرغان پس از خوافی. و فی جناح الطائر اربع ذنابی بعد الخوافی. ( تاج العروس ).
