درازخوان
متضادها
موجز، خلاصه، کوتاه
لغت نامه دهخدا
درازخوان. [ دِ خوا / خا ] ( اِ مرکب ) خوان دراز. سفره دراز. || پیش انداز و دستارخوان. ( از برهان ). دستارخوان که سفره بزرگ باشد و در مهمانیهای بزرگ گسترند. ( انجمن آرا ). دستارخوان و آنرا کندوری نیز گویند. ( جهانگیری ) ( از آنندراج ). سفره دراز که در میزبانی فرازکنند. و آنرا دراز سفره نیز نامند. ( از شرفنامه منیری ):
درازخوان پر از نان گندمی باید
که در مقابله راه کهکشان آری.بسحاق اطعمه ( از آنندراج ).بر سفره خان رفت چودستار بخرج
بر سر نتوان درازخوان پیچیدن.نظام قاری ( دیوان ص 124 ).گفتم درازخوان او همه جا کشیده...نظام قاری ( دیوان ص 132 ).
فرهنگ عمید
سفرۀ دراز که در مهمانی ها بگسترانند، کندوری، درازسفره: درازخوان پر از نان گندمی باید / که در مقابلهٴ راه کهکشان آری (بسحاق اطعمه: ۱۸۸ )
جمله سازی با درازخوان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نویسنده در این رمان دچار ویژگی درازخوان شده است و با استفاده از جملات بسیار طولانی، روند روایت داستان را تا حد زیادی کند کرده است.
💡 برخی منتقدان معتقدند که سبک درازخوان در متون کلاسیک، گاهی میتواند باعث سردرگمی خواننده در پیگیری رشته کلام و معنای اصلی شود.
💡 او با وجود اینکه سخنور ماهری بود، اما به دلیل عادت به درازخوان بودن، گاهی از اصل مطلب منحرف میشد و حوصله شنوندگان را بر میآورد.