لغت نامه دهخدا
خوشگاه. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( اِ مرکب ) به اصطلاح لوطیان فرج است. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). جای خوش آمدن در شرم زن.
- خوشگاه رس؛نوعی از آرمیدن با زن که بر سر شست یعنی نرانگشت پانشسته کنند و چنان حرکت دهند که شرم از سر رحم درگذرد و به بن رحم رسد. ( آنندراج ).
