خوش و بش کردن

خوش وبش کردن. [ خوَش ْ / خُش ْ ش ُ ب ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) خوش آمد گفتن. احوال پرسیدن. ( یادداشت مؤلف ).

خوش آمد گفتن احوال پرسیدن

💡 گفتم هستی چو گل هم خوش و هم بی‌وفا لیک نگفتم که هست گل ز تو خوشبوی‌تر

💡 چندتن‌شان را دل از سرّ خرد آگاه شد کار دین و دولت از ایشان خوش و دلخواه شد

💡 امام كاظم (ع ) با روى خوش و لبخند، به او فرمود: (من از تو يك سؤال مى كنم، اگر پاسخ صحيح دادى، ده برابر خواسته تو را به تو خواهم داد).

💡 به دو چشم من ز چشمش چه پیام‌هاست هر دم که دو چشم از پیامش خوش و پرخمار بادا

💡 پرنده در قفس، از آن پس، در خاموشى فرو رفت و ديگر صداى خوش و دلرباى خود رابلند نكرد.