جلفاط
لغت نامه دهخدا
جلفاط. [ ج ِ ] ( ع ص ) آنکه درزهای کشتی نو را بخیوط و خرقه های نفت آلود بند کند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و عامه آنرا قلفاط گویند. ( از اقرب الموارد ).
جلفاط. [ ج ِ ] ( ع ص ) آنکه درزهای کشتی نو را بخیوط و خرقه های نفت آلود بند کند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و عامه آنرا قلفاط گویند. ( از اقرب الموارد ).